
به گزارش گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از زنجان، اين غار در شهرستان طارم و در كوه بلند خرمنهسر در سمت شمالي روستای شاهنشين قرار گرفته است.
ارتفاع اين كوه 2700 متر و داراي چشمهسارهای زيادی است. در نزديكی قله كوه خرمنهسر، دهانه مشبك و پنجره مانند و به نسبت وسيع غار خرمنهسر واقع شده است.
سنگ خارا و سنگهای سفید آهکی مانند چلچراغهای زیبایی از سقف غار آویخته و جلوهای رویایی و زیبایی را در این غار پدید آورده است.
بالای در غار، حفره بزرگ و تنورمانندی که شبیه اتاق است، در میان حفرههای کوچک احاطه شده است. بالا رفتن از میان سنگها نیاز به مهارت کوهنوردی دارد. درون این اتاقها، آثاری از زندگی انسانهای گذشتگان مشاهده میشود.
در این غار چاههای بسیار و درههای خطرناک عمیقی وجود دارد بنابراین برای بازدید از آن حتماً باید از وسایل غارنوردی و کوه نوردی بهره گرفت.
برای رسیدن به دهانه غار خرمنه سر، در ابتدا از بستر رودخانه ای که از کوههای شمالی شاه نیشین سرچشمه میگیرد، همچنین از میان درختان سرسبز و زیبای زیتون و انجیر باید گذشت و به سوی ارتفاعات شمالی پیش رفت.
این غار در نزدیکی قله کوه خرمنه سر دهانه مشبک و پنجره مانند و در عین حال نسبتاً وسیع غار خرمنه سر واقع شده است.
در ورودیهای اطراف این غاز حفرهایی وجود دارد در حفرههای اطراف، خفاشها و شب پرههای بسیاری است که در درون غار لانه دارند و با صدای پا به هر سو پرواز میکنند. با ادامه راهپیمایی در یک مسیر دالان مانند، یک فضای نسبتاً وسیع پدیدار میشود که آن هم به نوبه خود به برکه آب صاف و زلال منتهی میشود که سنگهای سفید و آهکی فراگرفته اند.
زیباییهای این غار از دور هم دیده میشود چراکه قرار گرفتن در کوه بلند خرمنه سر و طبیعت زیبای اطراف غار زیباییهای آن را دو چندان کرده است.
این غار بسیار شگفتانگیز بوده و ورود به این غاز باید با تجهیزات کامل غاز نوردی باشد.
در قسمت مدخل غار، حفره بزرگی وجود دارد که همانند اتاقی در میان حفره های کوچک احاطه شده و در داخل اتاقها، آثار زیستی شامل سفال ها و پیه سوزهای شکسته قدیمی مشاهده می شود و بالا رفتن از میان سنگ ها نیز به دقت و مهارت خاص نیاز دارد.
مطالعات باستان شناسی در مورد غار خرمنه سر حکایت از دو دوره استقرار انسان دارد ، دوره اول آن را ابزار و ادوات سنگی و تیغه های سنگ چخماق متعلق به زندگی غارنشینی انسان پیش از تاریخ تشکیل داده که قدمت آن به دوره پیش از هزاره پنجم قبل از میلاد می رسد و وجود سنگ های خارا و سفید آهکی به صورت ستون های استلاکتیت و آویزه های استلاگمیت از سقف غار که همانند چلچراغ ها زیبا و تماشایی است جلوه ای بس رویایی بوجود آورده که انسان را متعجب و شگفت زده می کند.
وجود فضاهای تالار مانند ، دالان ها و دهلیزهای زیبا و دخمه هایی شبیه مغازه های قدیمی در غار خرمنه سر، نشانگر آن است که این مکان زیستگاه انسانهای نخستین بوده است و به همین دلیل نیز دارای ویژگی های بارز و منحصر به فرد است.
تالارهای این غار با شیب ملایم و سطح مرطوب به قسمت پایین و زیرزمین ادامه می یابد و به نظر می رسد که غار به انتها رسیده در حالی که اینگونه نیست و در کنار پایانه غار ، شعبه عمیق و طولانی دیگری دهان می گشاید و کف و سقف این دهلیز شباهت بسیاری به بنا بازارهای قدیم دارد و در چند نقطه آن در فاصله های 20 تا 30 متری طاقچه های کوچکی که با دست کنده شده مشاهده می شود.
همچنین در کف دهلیز غار نیز چاهی عمیق و تاریک دهان باز کرده که توجه غارنوردان را به انتهای دهلیزی هدایت می کند و رسیدن به این نقطه از غار نیازمند حداقل شش ساعت تلاش و راهپیمایی است تا بتوان آخرین شاخه غار خرمنه سر که محوطه ای وسیع و مملو از سنگ های بزرگ است را دید.
انتهای پیام/ ن