به گزارش خبرنگار
دفاعی امنیتی گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان؛ ارتش اسرائیل یکی از قوای نظامی مهم منطقه است، این اهمیت در دارا بودن زره پوش های مهم و تجهیزات هوایی پیشرفته صهیونیست ها خلاصه می شود.
البته رژیم صهیونیستی بمب اتم نیز دارد که این موضوع یک مبحث جداگانه بوده و هیچکدام از نهادهای بین المللی توانایی رسیدگی به پرونده تسلیحات اتمی اسرائیل را ندارند و پشتیبانی ایالات متحده آمریکا و غرب از "تل آویو" از دلایل این عدم رسیدگی است.
اما سرزمین های اشغالی در یک دهه اخیر به صورت جدی در تیررس موشک های مقاومت اسلامی فلسطین و لبنان قرار گرفته و این موضوع نگرانی شدید مقامات "تل آویو" را برانگیخته و آن ها به دنبال استقرار سامانه های موشکی متنوع در اقصی نقاط سرزمین های اشغالی هستند.
یکی از این سامانه ها، سیستم دفاع موشکی مدرن (اما ناکارآمد) کلاس "آرو" ارتش اسرائیل بوده که به گفته صهیونیست ها توانمندی از بین بردن اکثر اهداف در برد بلند را دارد. **ویژگی های سامانه موشکی "آرو"
" آرو (Arrow anti-missile defense system)" ، یک سامانه دفاع موشکی و پدافندی بوده که رژیم صهیونیستی آن را برای مقابله با موشکهای بالستیک ایرانی از جمله موشک های برد متوسط و بلند، ساخته است.
![انهدام سامانههای انهدام سامانههای](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1395/2/1/4413728_780.jpg)
![انهدام سامانههای انهدام سامانههای](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1395/2/1/4413729_183.jpg)
هر چند سری سامانه های موشکی "آرو" برای مقابله و انهدام موشک های سطح به سطح ایران ساخته شده ، اما امروزه ایران، موشکهای برد بلند و میانبرد بسیاری از جمله "سجیل" و "عماد" را در اختیار دارد که همه این موشکها قابلیت پرتاب زمینی داشته و میتوانند از هر نقطهای به سوی اهداف شلیک شوند.
"آرو2 " که در سرزمینهای اشغالی به نام "پرنده افسانهای" مشهور بوده ، در واقع یک سامانه موشکی ساخت مشترک اسرائیل و آمریکاست که طبق آن، سازمان دفاع استراتژیک آمریکا قراردادی برای تولید مشترک یک سیستم ضدموشک به نام Chetz-1 یا همان Arrow-1 با صنایع هوافضای اسرائیل امضا کرده بود و نهایتا اولین سری از سامانههای آرو ساخته و تحویل رژیم صهیونیستی شد و اسرائیل نیز اولین لانچرهای آن را در سال 2000 میلادی در مناطقی از سرزمینهای اشغالی مستقر کرد.
اندکی بعد، به دلیل تحولات مختلف و بهروز شدن تجهیزات موشکی کشورهای منطقه، اسرائیل تصمیم به بروزرسانی "آرو" میگیرد و ارتقا سامانه "آرو1 " و ساخت "آرو2 " را در اواخر دهه 90 میلادی به آمریکا سفارش میدهد و این سامانه در سال 2000 میلادی در یک پایگاه نظامی اسرائیل به نام "بلماخیم (Palmachim Airbase) " در حوالی "تل اویو" رونمایی شد.
"آرو" از 4 بخش اصلی کامیون حمل کننده لانچرهای موشک، سامانه های مخابراتی، سیستم کنترل آتش و رادار تشکیل شده و با طول بیش از 7 متر، وزن موشک بیش از 1000 کیلوگرم و برد 90 تا 100 کیلومتر به گفته مقامات "تل آویو" توانایی از بین بردن انواع موشک های سطح به سطح را دارد، هرچند که آزمایش ها خلاف این موضوع را ثابت می کند. هر موشک "آرو" در حدود یک و نیم میلیون دلار قیمت دارد و تاکنون میلیونها دلار برای ارتقا این سامانه از سوی اسرائیل و آمریکا هزینه شده است. در سال 2015 میلادی آزمایش مشترک آمریکا و اسرائیل روی سامانه دفاع موشکی "آرو 2" که با هدف مقابله با حملات احتمالی موشکهای بالستیک ایران بوده، شکست خورده این نشان از ناکارآمد بودن این سیستم دارد.
رژیم صهیونیستی با همکاری آمریکا یک فروند موشک بالستیک را به عنوان هدف به سوی یک نقطه معین در دریای مدیترانه شلیک کردهاند و سپس با استفاده از سامانه دفاع موشکی "آرو2 " سعی در انهدام آن داشتهاند اما این سامانه در هدف قراردادن موشک شلیک شده ناکام مانده و موشک بالستیک به 300 کیلومتری تل اویو و در دریای مدیترانه اصابت کرد.
جمهوری اسلامی ایران با دارا بودن دو موشک قدرتمند "عماد" و "سجیل" توانایی از بین بردن اهداف مشخص در سرزمین های اشغالی در کوتاه ترین زمان ممکن (به گفته کارشناسان نظامی کمتر از ده دقیقه) را دارد.
**مشخصات موشک "عماد"
این موشک قریب به 1700 کیلومتر برد داشته و بیش از 700 کیلوگرم سرجنگی دارد و یک موشک هدایت شونده بردبلند سطح به سطح بوده که دارای پتانسیلهای منحصر به فردی است.
**مشخصات موشک "سجیل"
موشک "سجیل" مدل پیشرفته تر موشک "شهاب 3"بوده که با برد حدود 2000 کیلومتر در دو نوع سجیل 1و2 تولید شده است. "سجیل" اولین موشک برد بلند سوخت جامد ایران بوده که ظرف چند دقیقه آماده پرتاب می شود و بدلیل شتاب بالای این موشک، امکان انهدام آن بسیار پایین بوده و پس از شلیک نیز پرتابگر آن به سرعت محل شلیک را ترک میکند و این ویژگی در موشک بالستیک "سجیل" باعث کم شدن احتمال نابودی موشک قبل از پرتاب میشود. سوخت این موشک جامد بوده که نسل جدیدی از نوع سوخت محسوب می شود.
همچنین سرعت این موشک نسبت به موشک های دیگر بالاتر بوده و امکان برخورد به هدف بسیار زیاد است. برد موشک "سجیل"با وزن کلاهک 1000 کیلوگرم در حدود 2000 کیلومتر است. **آیا ایران از سامانه موشکی "آرو" می ترسد؟
جالب است که وجود توانمندی بی نظیر موشک های ایرانی برخی کارشناسان اسرائیلی به ایران هشدار می دهند که از توان موشکی ما بترسید. "اینبال کریس" مهندس ارشد در صنایع هوافضای رژیمصهیونیستی ادعا کرد اسرائیل از این پس یقینا هراسی از خشونت ایران ندارد. کریس گفت: "ما در حال توسعه برخی از پیشرفتهترین سامانهها برای مقابله با تهدیدهای اینچنینی هستیم."وی همچنین در ادامه ادعاهای خود افزود: "در واقع این ایران است که باید نگران قدرت دفاعی ما باشد. ما در این نوع فناوری پیشرو هستیم و این سامانهها را برای دفاع از خود توسعه می دهیم ." کریس مدیر توسعه برنامه "آرو" است. این برنامه که از سال 2008 در حال توسعه است، یکی از جدیدترین سامانههای ضد موشک بالیستیک رژیم صهیونیستی به شمار میرود که البته در آزمایش های موشکی سامانه مذکور نقص های جدی وجود دارد.
در مجموع توان نظامی ایران در اندازهای است که نه تنها از سامانه های موشکی "آرو"، بلکه از هر سیستم دفاع موشکی دیگری نیز بتواند عبور کند و سرزمین های اشغالی را با ویرانی های جدی مواجه سازد.
گزارش از محمد زرچینی
انتهای پیام/
سرباز وطن
شادی روحش و شادی روح همه شهدا صلوات
مرگ بر اسرائیل