![آرزوی بزرگ زهره حمیدی + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754468_259.jpg)
به گزارش گروه بین الملل باشگاه خبرنگاران جوان رادیوی ملی آمریکا (ان پی آر) در گزارشی به بررسی شرایط حاکم بر بازار جهانی نفت و نوسانات بهای طلای سیاه پرداخت. در این گزارش آمده است: نشست وزیران نفت عربستان، روسیه، قطر و ونزوئلا با هدف تصمیم گیری درباره مهار سیر نزولی بهای نفت روز گذشته در دوحه برگزار شد. در این نشست وزیران نفت عربستان ، قطر ، روسیه و ونزوئلا توافق کردند که در صورت موافقت دیگر تولید کنندگان نفت خام از جمله ایران و عراق، میزان تولید طلای سیاه در سطح ماه ژانویه باقی بماند.
سران بزرگترین کشورهای تولید کننده طلای سیاه اوپک، در ژانویه 2016، اقدامات و توافقات اولیه را برای کاهش تولید نفت آغاز کرده اند. به این ترتیب زمانی که بازار عرضه نفت تنگتر شود، می توان نسبت به افزایش بهای جهانی نفت امیدوار بود.
با این حال بسیاری از کارشناسان بر این باور هستند که در کنترل بهای نفت، مصرف کنندگان نقش قوی تری نسبت به اوپک بازی می کنند.
«گریگ لاسکاسکی» تحلیلگر نفتی وبسایت Gasbuddy.com، می گوید: این بحث که اوپک با کاهش یا متوقف کردن تولید می تواند بهای طلای سیاه را کنترل کند بسیار دور از ذهن است. در جلسات اوپک، برای تعیین بهای نفت موضع گیری های زیادی از سوی اعضا دیده می شود ولی همچنان شاهد اشباع بازار نفت هستیم. به نظر می رسد تا زمانی که موضع گیری های بین اعضای اوپک وجود داشته باشد، با حجم تولید نفت در مدت زمان طولانی مواجه باشیم.
این تحلیلگر در ادامه می گوید: سازمان کشورهای صادرکننده نفت از 12 تولیدکننده بزرگ نفت همچون عربستان، ونزوئلا، قطر، ایران و عراق تشکیل شده است. آمریکا جدا از این سازمان، 50 سال زودتر به تولید و عرضه نفت روی آورد و با دستیابی به صنعت نفت شیل قادر خواهد بود به راحتی بهای نفت اوپک را به پایین ترین نرخ آن در 12 سال اخیر برساند. بنابر این هدف اوپک برای همسطح نگه داشتن تولید و عرضه نفت در جهان به بن بست خواهد خورد. چرا که کاهش یا توقف تولید نفت اوپک، بازار را برای صنعت نفت شیل آمریکا گسترش می دهد. این تنها دلیلی است که اعضای اوپک باید به حفاری و تولید نفت خود ادامه دهند.
در پایان این گزارش آمده است هماهنگی دو کشور عراق و ایران با سایر اعضای اوپک می تواند در کنترل تولید و افزایش بهای نفت تاثیر داشته باشد. عراق کشوری جنگ زده است که برای مقابله با داعش به پول نفت احتیاج دارد؛ حتی اگر بهای فروش نفت به پایین ترین سطح برسد. ایران نیز به تبعیت تحریمهای بین المللی، اقتصادی بیمار دارد که برای رهایی از آن به درآمد نفتی نیازمند است. این عوامل به ناهماهنگی میان اعضای اوپک منجر می شود و افزایش بهای نفت را به امری دور از ذهن، مبدل می کند.