![لطفا چشم از مانیتور بردارید!](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/28/19717924_976.jpg)
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران،این یک مزیت و هنر واقعی و برجسته است که برخی کارها و اقدامات فقط از عدهای خاص بر میآید و دیگران را پشت سر میگذارند. این قابلیت رفتاری، عرصههای محدودی ندارد و تمام شئون زندگی را در بر میگیرد. بعنوان مثال مردم ایران همواره در طول تاریخ، فرهنگدوست، مهربان، تمدنساز، علم پرور و سخاوتمند بوده و برای ارزشهای اخلاقی و اعتقادی از جان و مال، مایه گذاشتهاند. ملل شرق آسیا، ملتهای سختکوش، قانع، وطندوست، خدوم و به ارزشهای اخلاقی و اعتقادی هم پایبند بوده و تمدنهای کهن را ساختهاند.
ملتهای غربی از اروپا و آمریکا که ریشه انگلیسی دارند هم، همانند دیگر ملل جهان ویژگیها و شاخصهای ویژه رفتاری دارند.
انگلیسیها در بین ملل غرب، جامعهای فعال، مرموز، دنیا دوست و مالپرست و پر تلاش و برنامهریزند. یکی از ویژگیهای انگلیسیها و بویژه جریانهای حکومتی و سیاسی، قابلیت سلطهگری است که در امور رسانهای و تبلیغاتی، پایه توانمندیهای ویژه را تشکیل میدهد.
در جهان کسی همانند انگلیسیها در سخن پراکنی و فعالیت رسانهای، هنرمند نیست و در طراز آنها قرار نمیگیرد. آمریکاییها در پروژههای رسانهای خود در قبال ایران اسلامی و یا حوزههای دیگر جهانی، نمره خوبی نمیگیرند و همیشه مجبور شدهاند تا با بنگاههای سخنپراکنی انگلیسی قرارداد این کار را ببندند و به انگلیسیها تکیه کنند. این هنرمندی تا جایی است که به اصطلاح رایج، گنجشک را رنگ کرده و بهنام قناری به همگان میفروشند. آنچنان کلاه سرتان میگذارند که نه تنها متوجه نمیشوید بلکه خوشحال هم میشوید!! لذا بهترین دانشکدههای علوم اجتماعی و رسانهای و ارتباطات و بهترین اساتید علوم اجتماعی و رسانهای و ارتباطات را باید در انگلیس جستجو کرد.
آنچه مهمتر است و قصد داشتم در این یادداشت بدان بپردازم، قابلیت و توانمندی تولید جریانهای ویژه جهانی است که انگلیسیها (در کنار صهیونیستها) مزیت انحصاری در آن دارند. فراماسونری، سیستمهای اطلاعاتی قدرتمند و کارآمد و برنامههای دراز مدت آنها در کشورهای گوناگون و خلاصه اینکه «مذهبسازی و تولید دین» از ویژگیهای انحصاری آنهاست. البته یک نگاه پژوهشی معتقد است که صهیونیسم نیز ساخته اندیشههای انگلیسی است. بهائیت، وهابیت و دزدان دریایی سومالی و آخرین نوع از تولیدات جریانی و بزرگ و بینالمللی انگلیسیها به وجود آوردن داعش است که ابزاری برای مهندسی جدید جغرافیای سیاسی خاورمیانه است.
در آینده پژوهیهایی که توسط قدرتها و کشورهای مهم در جهان صورت گرفته همه میخواهند بدانند که در دهههای آینده چه رخدادهایی به وقوع خواهد پیوست و چه شاخصها و ویژگیهایی به همراه خواهند داشت و چه عناصری بر آن حاکم است. این تلاشها برای این است که هریک از این قدرتها و کشورها میخواهند فرمول اثرگذاری بر آینده و تحولات آن را کشف کنند و پیشاپیش برای آن برنامهریزی نمایند. انگلیسیها برای ساماندهی حوزههای استعماری خود که در گذشته در آن فعال بوده و یا برای منافع انگلیس حائز اهمیت است از داعش و دزدان دریایی استفاده میکنند.
حسابهای بانکی، ارتباطات بیسیم فرماندهی، ابزارهای ارتباطی، سلاحهای پیشرفته و به کارگیری شده توسط دزدان دریایی، همگی انگلیسی هستند و با این جنگ زرگری و پرسود و آبراهها و قواعد و قوانین جدیدی که باید بر آن حاکم شود و یا با آن مدیریت شوند، در راه هستند که انگلیسیها آن را تدارک میکنند.
این هم نوعی فرهنگسازی است و یا نوعی تخریب تمدن جهانی است که دستپرورده انگلیس، سرآمد جنایت، فساد و رفتارهای ضد بشری هستند. صهیونیسم که حداقل در یکصد سال گذشته بزرگترین تراژدی جهانی در اشغالگری، قتلعام و نسلکشی و فساد است و داعش که امروز همه نسبت به رفتار شنیع و وحشی آن به واکنش رسیدهاند و موجبات نگرانی همه را فراهم کردهاند و یا وهابیت که اساس اندیشه و پرورش تروریسم القاعدهای و اکنون هم داعش است و بنیان خود را همانند صهیونیسم بر تکفیر دیگران گذاشته تا خونریزی دیگران راحتتر محقق شود.
داعش هم که نوع جدیدی از وهابیت تکفیری است با شناسنامه انگلیسی-صهیونیستی وارد بازار سیاست و مناسبات جهانی و منطقهای شده و آنچه جالب است اینکه همه از آن نگرانند ولی اسرائیل و انگلیس بیشترین بهره را از آن میبرند. نظریه هرج و مرج سازنده را آمریکاییها ارائه میدهند ولی انگلیسیها بازیگر اصلی آن را تولید میکنند و در یک بازی «تام وجری» نتیجه مطلوب را از آن حاصل میکنند.
این هنر انگلیسی ابزارهای دیگری هم تولید میکند که پیاده نظام اندیشهورزی و جریانسازی در «محیطهای پیرامون» و «جوامع هدف» است که باید در کنار ابزارهای نخبگی و رسانهای به مدیریت دیگر جوامع وارد شده و آن را در کنترل بگیرند.
معمولاً در جهان همه انسانها از هنر و هنرمندی لذت میبرند ولی باید از هنر انگلیسی بر حذر بود و از شر آن هنر و هنرمندان انگلیسی دوری جست و آن را ایزوله کرد.