![آرزوی بزرگ زهره حمیدی + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754468_259.jpg)
"مهدی فضایلی" در گفتگو با خبرنگار
سیاست خارجی باشگاه خبرنگاران با تاکید بر اینکه در توافقات صورت گرفته بین
محدودیتهای فعالیت هستهای ایران و لغو تحریمها توازنی وجود ندارد، اظهار
داشت: مبالغ موافقت شده به صورت مستقیم در اختیار ایران قرار نگرفته و ضمن اینکه صرفا
در حساب بانک مرکزی ما در سوئیس ریخته میشود و امکان استفاده از آن نیست، بسیار ناچیز
است و در
اقتصاد ایران هم تاثیر قابل توجهی ندارد.
این کارشناس مسائل هستهای خاطرنشان کرد: در همین فاصله چندماهه که
توافقنامه ژنو اجرا شد، قرار شد در ازای محدویتهای هستهای ایران، 4.2 میلیارد از 30
میلیارد دلاری که آمریکا از محل صادرات نفت ایران بلوکه کرده بود، طی 6 قسط به
حساب ایران بازپرداخت شود و به خوبی محرز است که این نسبت، منطقی و درست نیست.
وی با اشاره به موضوع تحریمها افزود: جمهوری اسلامی متقاضی این است که در ازای اقداماتی که انجام میدهد، تحریمها بایستی به طور کامل لغو شود، اما طرف مقابل در حفظ ساختار اصلی تحریمها پافشاری میکند و صرفا در حد اینکه امتیازاتی را به موضوع تحریمها بدهد و کاهشی را در آن بخش قائل شود، به این موضوع نگاه میکند و در مجموع، اینها باعث شده که در مسیر مذاکرات نتواند به یک توافق نهایی دست پیدا کند.
این کارشناس مسائل هستهای با تاکید بر راهبرد اصلی آمریکا برای مقابله با ایران تصریح کرد: آمریکاییها با تصویری که از مذاکرات هستهای ساختهاند، مذاکرات را راهبردی دنبال میکنند، که آن محدود کردن ایران برای داشتن یک برنامه هستهای مطابق با نیازهایش است و چون جمهوری اسلامی ایران و رهبری معظم انقلاب هم به صراحت اعلام کردهاند که ایران چه نیازهای دارد و در حین مذاکرات بحث 190 هزار سو را مطرح کردند، عملا وضعیتی پیش آمده که آمریکاییها در مسیری که طی میکردند با یک بنبست مواجه شدند.
فضایلی در پایان با
بیان اینکه بازتاب مذاکرات در رسانهها خیلی محدود بوده و اظهارات دقیق و روشنی هم وجود ندارد، گفت: مهمترین اختلافات در ارتباط با بحث ظرفیت غنیسازی است و در مورد این
بحث دو مسئله مطرح است، اول اینکه ایران چه تعداد سانتریفیوژ میتواند داشته باشد و
در مورد وضعیت فعلی غنیسازی در همین مقطع فعلی است، و مسئله دیگر در رابطه با چشمانداز
غنیسازی و مدت زمان آن است که محدودیتهای ایران برای غنیسازی از بین خواهد رفت،
یا اینکه همچنان این محدودیتها باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/