به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران،ریحان با نام علمی ocimum basilicum و از خانواده labiateae یا
نعناعیان، گیاهی یکساله است که در گروه سبزیجات برگی طبقهبندی میشود این
گیاه از نظر تیپ رشدی بهاره بوده و مصرف آن به علت عطر و طعم فوقالعاده و
خواص درمانی مورد تاکید است. وی با بیان اینکه اصل این گیاه بومی ایران و
افغانستان و سند است، افزود: بالغ بر ۶۰ نوع ریحان در دنیا وجود دارد که
ریحانهای سبز و بنفش و کرمانی و فری و ریحان کوچک و بزرگ معروفترین آنها
است. مزهی بیشتر آنها شیرین و تند است و در برخی نیز مانند ریحان لیمویی و
دارچینی مزه آنها لیمویی و دارچینی است.
این کارشناس ارشد زراعت و اصلاح نباتات افزود: این گیاه مانند دیگر گیاهان
هم خانواده خود، مادهی موثرهی اسانس را دارد که در کرکهای ترشحی یا
حجرههای مخصوص در برگ، ساقه و گلها ساخته و ذخیره میشوند و در اندامهای
مختلف آنها نیز موسیلاژوتانن و مواد تلخ نیز وجود دارد. ترامشلو با بیان
اینکه ریحان در اکثر نقاط کشور بعنوان یک سبزی خوراکی کشت، مصرف و از
برگهای آن استفاده میشود، اظهار کرد: در ایران دو نوع سبز و بنفش آن کشت
میشود و بنفش آن، مزهی تند و تیزتری دارد آنالیز اسانس این دو نوع نشان
میدهد که میزان ترکیبات آنها با هم تفاوت دارد.
وی با اشاره به نیازهای اکولوژیکی این سبزی، افزود: ریحان گیاهی یک ساله
است که در آب و هوای معتدل تا گرم و مرطوب میروئید و به سرماهای پائین و
یخبندان حساس است همچنین در دماهای بیشتر از ۳۵ درجه طعم تندتری به خود
گرفته و برگهای آن کیفیت خود را از دست میدهند. ریحان دامنهی سازگاری
وسیعی با انواع اقلیمها، آب و خاکها داشته و در اکثر نقاط قابلیت رویش
دارد و پس از برطرف شدن سرمای زمستانه و افزایش دمای هوا و خاک، بذرهای آن
رویش میکند. این کارشناس زراعت و کشاورزی اظهار کرد: ریحان، به رطوبت کافی
نیاز دارد و باید از خشک شدن سطح خاک در آن جلوگیری شود. در صورت کاهش
رطوبت خاک، رشد رویشی متوقف و یا کند شده و اندامهای هوایی آن کیفیت خود
را از دست میدهند و طعم و مزهی آنها تلخ و ناخوشایند می شود.
ترامشلو با اشاره به خواص درمانی گیاه ریحان اظهار کرد: ریحان منبع مهم
ویتامین A است که بعنوان منبع غنی و خالص ویتامین شناخته میشود و چون
براحتی به ویتامین A تبدیل میشود و سرشار از بتاکاروتن آنتیاکسیدان است
نه تنها سلولهای اپیتلیال را از آسیبهای اساسی مصون نگه میدارد بلکه از
تشکیل کلسترول اکسید شده در جریان خون و تجمع آن در دیوارهی رگها که سبب
گرفتگی و در نتیجه حملات قلبی یا مغزی میشود جلوگیری میکند.
وی ادامه داد: آسیب رادیکالهای آزاد ممکن است در پدید آمدن وضعیتهایی
مانند آرتروز، آسم و روماتیسم مفصلی نقش داشته باشند که بتاکاروتن موجود در
ریحان سبب کاهش چنین وضعی میشوند. ریحان منبع خوبی از منیزیم است که باعث
افزایش سلامت قلب و راحتی ماهیچهها و رگهای خونی شده که نتیجه آن در
بهبود جریان خون و کاهش تپش قلب موثر است. همچنین ریحان از منابع مهم
کلسیم، آهن، پتاسیم و ویتامین C است. کارشناس جهاد کشاورزی گرمسار افزود:
در طب سنتی از ریحان بعنوان بادشکن و آرام بخش اعصاب و روان همچنین برای
برطرف کردن سردردهای عصبی و میگرنی، رفع گلو درد و دل پیچه و تب بر و درمان
اسهال از آن استفاده میشود.
ترامشلو گفت: اگر ۲۰ تا ۵۰ گرم ساقهی ریحان را در یک لیتر آب جوش به مدت
۱۲دقیقه دم کنید و پس از صاف و شیرین کردن پس از هر غذا یک فنجان بنوشید غم
و افسردگی و اندوه را برطرف میکند. همچنین بر تسکین دردهای میگرنی موثر
است.وی با بیان اینکه دانهی ریحان به علت داشتن لعاب فراوان نرمکننده
است، خاطرنشان کرد: براساس طب سنتی دانهی ریحان در رفع ورم کلیه و ترشحات
زنانگی نیز مفید و موثر است. کارشناس زراعت و کشاورزی همچنین با بیان
اینکه خوردن تخم بو داده ریحان برای درمان اسهال بسیار مفید است، یادآور
شد: دم کردهی ۵۰ گرم ریحان که با عسل، شیرین شده باشد برای برطرف کردن
گلودرد و آنژین نیز موثر است.