![شهرام حقیقتدوست؛ بازیگری که امتیاز «قلب رقه» را به نام خود زد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/3/19741462_575.jpg)
دکتر میر جلال الدین کزازی در خصوص ماندگاری شعر پارسی معتقد است: به این پرسش می توان از دیدگاه های گوناگون پاسخ های گوناگون داد.
به گفته کزازی ادب و هنر به گونه ای است که می توان آن را به کوهی بلند مانند کرده که هر کوه دارای دامنه و میانه و ستیغ است.
وی افزود: پاره ایاز سخنوران و هنرمندان در دامنه های کوه هنر و ادب می مانند، پاره ای به میانه ها می رسند و اندکی از آنان می توانند به ستیغ راه بجویند.
کزازی گفت: سخنوران و هنرمندانی که به ستیغ رسیده اند همواره یگانه خواهند ماند و بی همانند، زیرا کسی نمی تواند در آن کوه فراتر از آنان برود، از این روی دیگر سخنوران و هنرمندان به گونه ای آرمان گرایانه همواره می کوشیدند که تا آنجا که می توانند به ستیغ، یا به سخن دیگر، به سخنوران ستیغینه برسند.
این استاد زبان و ادبیات پارسی در خصوص گسترش شعر پارسی در میان سایر ملل نیز معتقد است چون این سخنوران به ستیغ سخن رسیده اندنه تنها ایرانیان که مردمان هنرشناس ادب دوست دیگر کشورها نیز خوش می دارند که با آن ستیغ با آن فراز نای، آشنایی و پیوند بیابند.
وی افزود: از این روی ادب پارسی که بی گمان فرازنای فرهنگ ایرانی است، بر روندهای ادبی فرهنگی در جهان اثری بنیادی و پایدار نهاده است.
کزازی در مثال این گفته بیان کرد : نمونه ای بسیار برجسته و روشنگر را می توان از «آرتور فیلتز جرالد» سخنور انگلیسی مثال زد که چارانه های خیام را به انگلیسی برگردانید.
کزازی ادامه داد: این چارانه ها آنچنان در یاد و نهاد و دل و جان انگلیسی زبانان کارگر افتاد که بر پایه سروده های خیام به پیروی از شیوه او در سخنوری، دبستانی در شعر انگلیسی پدیدار شد.
وی افزود: از همین روی مایه شگفتی نیست که سالاران سترگ سخن در ادب ایرانی بزرگانی همچون فردوسی، سعدی، حافظ ومولانا، آوازه ای جهانی یافتند کهبر روندها و سامانه های ادبی جهان کارساز افتاده اند.
به گفته کزازی جهانیان ایران را پیش و بیش از هر ویژگی والا به پاس سخن پارسی و سخنوران نامدار و شگفتیکار آن می شناسند./س