![مسیر کوهنوردی درکه برای تردد کوهنوردان ایمن شد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/21/19814035_490.jpg)
سرويس بين الملل باشگاه خبرنگاران گزارش ميدهد؛
*** رويداد خبري:
ظهر روز شنبه 11 مي 2013 (21 ارديبهشت 92) چهار انفجار از دو خودروي بمبگذاريشده نزديك ساختمان شهرداري و دفاتر پست، شهر مرزي "ريحانلي" (Reyhanli) را لرزاند. شهر ريحانلي در 8 كيلومتري مرز سوريه و با 60 هزار نفر جمعيت، در استان "هاتاي" (Hatay Province) واقع در جنوب تركيه قرار دارد و اصليترين پناهگاه عناصر مسلح مخالف بشاراسد در جنگ سوريه، به شمار ميرود. تا امروز تعداد 46 كشته و بيش از 140 تن زخمي از اين انفجار گزارش شدهاند.
*** واكنش متضاد مردم و مسئولان تركيه به انفجارهاي ريحانلي
از يك سو اردوغان، بلافاصله پس از انفجارها و حتي قبل از آغاز تحقيقات پليس، دولت سوريه را در اين انفجارها محكوم و بشاراسد را تهديد به تلافي كرد. علاوه بر نخستوزير، معاون وي و وزير امور خارجه نيز طي يك كنفرانس خبري، مقامات دمشق را به دخالت در حملات ريحانلي متهم كردند. "معمر گولر" (Muammer Güler) وزير كشور تركيه گفت: «سازمانهايي در اين انفجار دخيل بودهاند كه از سوي دولت سوريه و سرويس امنيتي آن حمايت ميشدهاند.» صحت و سنديت اين موضعگيريهاي شتابزده، چند روز بعد، با اعلام خبري مبني بر بازداشت 9 نفر مظنون شهروند تركيه، مانند حبابي بود كه به سرعت از بين رفت. طي اين چند روز مقامات سوري نيز اين واقعه تروريستي را محكوم و اتهام فوق را قوياً رد كردند.
اين حملات تروريستي در مرز تركيه، تنها چند روز پيش از سفر اردوغان به واشنگتن رخ داد؛ قرار بود اردوغان در اين سفر، اوباما را نسبت به ضرورت ايجاد منطقه "پروازممنوع" و در نهايت شروع حمله نظامي به سوريه متقاعد كند.
از سوي ديگر هزاران نفر از مردم تركيه، روز دوشنبه 13 مي 2013 تظاهراتهايي در شهرهاي گوناگون از جمله آنكارا به راه انداختند و خشمگينانه، كشتگان اين حادثه را تشييع نمودند. هدف آنان از اين تجمعات اين بود كه اولاً حملات تروريستي در ريحانلي را محكوم و با مردم اين شهر ابراز همدردي كردند، ثانياً دستگاههاي امنيتي تركيه را مورد انتقاد شديد قرار داده و حتي كنارهگيري اردوغان از قدرت را خواستار شدند. خود مردم ريحانلي نيز مقامات تركيه را مسئول كشته شدن مردم بيگناه دانستهاند.
اپوزيسيون و احزاب مخالف دولت در اين كشور نيز كه تا همين امروز همواره به سياستهاي خارجي تركيه عليالخصوص در قبال بحران سوريه معترض بودند، حملات تروريستي اخير، همانند هيزمي مضاعف بر آتش خشمشان افزده است. به طور مثال ميتوان به هشدارهاي "حزب جمهوري خلق" مهمترين حزب مخالف در تركيه، به دولت اشاره كرد كه مداخله اين كشور در سوريه را به خطر انداختن امنيت داخلي ميدانند.
اما طبق اخبار رسيده از رسانههاي محلي، پس از اينكه روز يكشنبه 9 نفر مظنون، بازداشت شدند، ميبينيم كه دولت تركيه، هر روز يكي را مسئول انفجارها معرفي ميكند:
1. نخست شخص "بشار اسد"، 2. سپس نيروهاي امنيتي سوريه، 3. سپس شهروندان تركيهاي به دستور سرويسهاي اطلاعاتي سوريه و 4. حالا هم افراطيون چپگراي ترك كه قصد داشتند يك سيستم كمونيستي در تركيه مستقر سازند! روز دوشنبه 13 مي 2013 اعلام شد كه افراد بازداشتي، عضو يك "جبهه انقلابي ماركسيستي ليبرال" (Revolutionary People's Liberation Party–Front) هستند كه با اخذ تأييد از سوي سرويس اطلاعاتي سوريه، اقدام به اين عمليات نمودهاند.
لحن تغييريافته رسانهها در اين مسئله، به خوبي مشهود است اما هر بار از "سوريه" نام برده ميشود! ميتوان منتظر بود كه تركيه به همين بهانه، از كشورهاي عضو ناتو تقاضاي پرداخت غرامت جنگي كند يا حتي در سفر آتي خود به ايالات متحده، براي افروختن جرقه جنگافروزي در سوريه، از مقامات كاخ سفيد كسب تكليف كند.
*** نتيجهگيري:
1. پس از وقوع انفجارهاي ريحانلي، دولت تركيه، سوريه را تهديد به انتقام ميكند، و جالب اينجاست كه اين تروريستها هستند كه دارند از تركيه انتقام ميگيرند!
چنددستگي در مجموعه معترضان، شورشيان و مخالفان دولت سوريه، از آغاز بحران در اين كشور، يكي از شاخصههاي اصلي آنان محسوب ميشود. دولت تركيه، كه با در اختيار دادن مرزهاي زميني و هوايي خود در اختيار نيروهاي مسلح، به سقوط اصطلاحاً "قريبالوقوع" حكومت سوريه كاملاً اميدوار بود، از اين پراكندگي و تفرقه، غفلت نمود. نتيجه اين بيتوجهي، اين بود كه تجهيز شورشيان تروريست، از نظر كيفي و كمي، به طور ناهمگون تقسيم گشت. شواهد نشان ميدهند كه جبهه النصره كه اكثريت آن از اعضاي فعال "القاعده" هستند، در يك ماه اخير، ناخرسندي خود نسبت به چگونگي پشتيبانيهاي تركيه را ابراز كرده بود. اما با اين وجود، دولت تندروي آنكارا، باز هم بر تجهيز تروريستها افزود تا اينكه حادثه ريحانلي رخ داد.
گذشته از اينكه دولت تركيه با چه اهدافي، حاضر شده به هر قيمتي ديكتههاي غرب در بحران سوريه را بنويسد و مرز خود با سوريه را تبديل به سنگر و جولانگاه شبهنظاميان شورشي كند، اكنون اردوغان، به وضوح با ماهيت و خوي واژه "تروريست" مواجه شده است؛ آن ماهيتي كه درست «همان دستي كه تغذيهاش كرده را گاز ميگيرد.»
2. اما در آخرين اخبار دريافتي از نتيجه تحقيقات پليس در خصوص انفجارهاي تركيه، فعلاً نه افراد سوري و نه حتي تروريستهاي شورشي، بلكه "افراطيون ترك"، مسئول اين حملات شناخته شدهاند! اين گروه، جزو كسانياند كه در سالهاي گذشته و حتي پيش از شروع جنگ در سوريه نيز دست به چنين اقداماتي زده و نهايتاً خواهان يك سرنگوني انقلابي در اين كشور هستند.
3. جايگاه كشور تركيه در معادلات منطقه، در حال افت و زوال است. در حال حاضر روز به روز بر عمق شكاف ميان مردم و مقامات تركيه افزوده ميشود. بايد ديد راهبرد كنوني اردوغان در مديريت خشم افكارعمومي چيست؟ ملتي كه تاكنون فقط مخالف سياستهاي ناكام اردوغان بودند، ديگر نميتوانند شهروندان و خانواده خود را نيز قرباني نظاميگري آنكارا ببينند.
گزارش از: طاهري
منابع:
http://en.wikipedia.org/wiki/Revolutionary_People's_Liberation_Party%E2%80%93Front