![کمک هوش مصنوعی به تشخیص بیماریهای قلبی](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/1/19733657_691.jpg)
به گزارش گروه ورزشي باشگاه خبرنگاران، بازی پرسپولیس و فولاد با ایام سالگرد درگذشت 2 تن از پیشکسوتان پرسپولیس و تیم ملی ایران تقارن پیدا کرده است و به همین مناسبت امروز در ورزشگاه آزادی نام و خاطره بزرگان فوتبال ایران صفر ایرانپاک و محراب شاهرخی زنده و گرامی داشته خواهد داشت.
به همین مناسبت قرار است اعضای تیم فوتبال پرسپولیس با تصویری از این دو چهره سرشناس فوتبال ایران و پرسپولیس، در میدان مسابقه حاضر شوند. ایرانپاک و شاهرخی هر دو برای یازده سال در پرسپولیس حضور داشتند.
صفر ایرانپاک بازیکن خوزستانی و مسجد سلیمانی پرسپولیس با هفت گل رکوردار گلزنی در بازیهای دربی است. او از سال 1349 تا سال 1359 برای پرسپولیس توپ زد و در این مدت تنها در بازیهای رسمی سرخپوشان 74 گل به ثمر رساند تا پس از فرشاد پیوس و علی پروین سومین گلزن برتر تاریخ پرسپولیس باشد.
او که دوم دی ماه سال 1326 چشم به جهان گشود، در بهمن ماه سال 1387 چشم از جهان فرو بست. او دارای چنان اعتباری بود که در روز 13 تیر ماه سال 1359 برای انجام دیدار خداحافظی وی بازی دوستانهای بین پرسپولیس و استقلال انجام شد که آن بازی بدون گل پایان یافت.
ایرانپاک با پرسپولیس قهرمانی سالهای 50، 52 و 54 لیگ تخت جمشید را در کارنامه داشت و با پرسپولیس اولین قهرمانی بعد از انقلاب را هم کسب کرد. او در سال 1350 به اتفاق دوست نزدیکش حسین علی کلانی به صورت مشترک عنوان آقای گل را به دست آورد.
و اما محراب شاهرخی که نزد پرسپولیسیها به عمو محراب شهره شد در روز 12 بهمن سال 1322 به دنیا آمد و درست در سالروز تولدش در سال 1371 در 49 سالگی و در میان بهت و حیرت اهالی فوتبال و دوستانش چشم از جهان فرو بست.
این فوتبالیست اهوازی از سال 1347 تا سال 1353 برای شش سال در پرسپولیس بازی کرد و در این مدت زمانی برای یک فصل به پیکان رفت.
شاهرخی که پس از جدایی از پرسپولیس به عنوان بازیکن مربی به تیم شهباز رفته بود در سال 1356 به عنوان سرمربی به پرسپولیس بازگشت و مدت پنج سال هدایت سرخپوشان را بر عهده داشت. او در این مدت یکی از آمارهای خوب مربیان پرسپولیس را به خود اختصاص داد و چهل پیروزی، 28 تساوی و تنها 6 شکست در 74 بازی را به نام خود ثبت کرد.
شاهرخی در سختترین سالهای فوتبال ایران پرسپولیس را هدایت کرد و سرخپوشان اولین قهرمانی خود پس از انقلاب را در سال 1358 و در جام شهید اسپندی با هدایت او به دست آوردند.