کودکی دوران بسیر حساسی است زیرا در واقع در این دوران پایه و اساس رفتارهای دوران بزرگسالی گذاشته می شود .
به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران اراک؛ بیشتر عادت های ما در کودکی شکل می گیرند . در کودکی بسیار منعطف و تربیت پذیر هستیم ولی در بزرگسالی براحتی نمی توانیم انعطاف پذیر باشیم علتش این است عاداتی که در کودکی داشتیم دیگر در بزرگسالی جزو شخصیت ما شده و خیلی سخت می توان آن را تغییر داد. شاید شما از آن دسته پدر و مادرهایی باشیدکه عادت بد کودکتان مدام شما را عصبانی می کند و نگران هستید این عادت بد قسمتی از شخصیت آینده آنها شود.در ابتدا باید بدانید داشتن عادات آزاردهنده در کودکی کاملا عادی است و فقط شما نیستید که با این مشکل مواجه هستید . مهم ترین مسئله این که بدانید این عادت از کجا می آیند و برخورد شما با کورکتان باید چطور باشد. واکنش نامناسب والدین رفتار بد کودک را تقویت می کند: عادات در اصل به تکرار یک رفتار یا واکنش خاص گفته می شود . کودکان از نخستین روزهای پس از تولدعادت های خاص خود را دارند . عادت کودکان ثابت نیست و همراه با رشد فیزیکی کودک و با توجه به ویژگی های فردی و محیطی تغییر پیدا می کند. در کنار این موارد عاداتی وجود دارد که کودک آنها را به مرور زمان یاد می گیرد و بتدریج وارد شخصیت وی می شود . کودکان معمولا رفتارهای خود را از اطرافیان و دوستان خود می آموزند و همه ما بخوبی از این وافعیت مطلع هستیم که بچه ها مقلد های خوبی هستند . کودکان به رفتارها و صحبت های دیگران نگاه کرده و سعی می کنند مشابه آنها رفتار کنند . این اعمال و رفتارهایی که بصورت آگاهانه یا ناآگاهانه تقلید می شود می تواند عادت تمام عمر شود و گاهی رهایی از انها بسیار سخت می شود و گاهی نیز این رفتارها بطور ناخودآگاه در پاسخ به عاملی که باعث اضطراب در فرد می شود بروز می یابد. در پاسخ به این تنش های روحی ،برخی ناخن می جوند ، بعضی هم دچار تیک های مختلف می شوند یا صورت خود را می مالند. در رونشناسی اطفال این گونه رفتارها عادت تسکین بخش نامیده می شود که کودک بصورت های گوناگونی در مواقع احساس تنهایی و رهاشدن آنها را بروز می دهد. کودک با ین گونه رفتارها در واقع می خواهد جای خالی مادر خود را پر کند .این گونه رفتارها نیز معمولا از کودکی با فرد همراه است و در ابتدا یک حالت تدافعی در مقابل مسائل استرس زا تلقی می شود ولی بتدریج که با هر تنشی کودک اقدام به انجام این حرکات می کند . انسان نیاز به توجه دارد. گاهی به کودک به اندازه کافی توجه نداریم و فقط وقتی کار زشتی از وی سر می زند با وی رفتاری می کنیم که شاید در اصل بسیار منفی باشد ولی نوعی توجه محسوب می شود.کودک برای اینکه شما به وی توجه کنید کاری انجام می دهد که می داند توجه شما را جلب می کند در واقع شما با عکس العمل خود رفتار وی را تقویت کرده و باعث می شود رفتار نادرست وی جزیی از شخصیتش شود. همانطور که می دانید همه عادت ها نیز بد نیست و عادت خوب هم وجود دارد . در اصل عادت هایی بی خطر تلقی می شود که بتوانیم آنها را نادیده بگیریم و هیچ مشکلی ایجاد نکند. عادت های بد رفتارهایی را در بر می گیرد که به طور مداوم باعث خجالت و شرمندگی کودک با والدین وی می شود یا اذیت و آسیبی را در پی دارد . این عادت از این جهت خطرناک است که سلامت جسمی کودک و اطرافیان راتهدید می کند یا حتی می تواند به اسیب روحی منجر شود.بنابراین باید با کودکان رفتار منطقی داشته باشیم و هیچ گاه بطور مداوم کودک را از انجام کار بدش منع نکنیم .این تذکرات پی در پی ممکن است حساسیت بیشتری را در کودک برانگیزد و حتی گاهی کودک از روی لجاجت با شدت بیشتری به انجام عادت بد خود می پردازد./س