حجت السلام والمسلمین بهاری، کارشناس مذهبی گفت: در روز بیست و هشتم صفر سال ۱۱ هـ. ق. پیامبر اسلام (ص) در مدینه منوره در ۶۳ سالگی به شهادت رسیدند و مسـلمانان را در غـم و ماتمی بزرگ فرو بردند.
این کارشناس مذهبی بیان کرد: درباره شهادت حضرت محمد(ص) علاوه بر حدیث معروف امام رضا(ع) که فرمودهاند« ما منّا الا مسموم أو مقتول» روایات ویژهای نیز وارد شده که در این جا به آن ها اشاره می شود: «حفصه شنید که بعد از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ابی بکر و عمر خلافت را غصب خواهند کرد. این خبر را به عایشه گفت و عایشه به ابی بکر و عمر خبر داد؛ آن دو به دختران خود دستور دادند تا هر چه زودتر کاری کنند که خلافت به آنها برسد؛ سپس توطئه کردند و تصمیم گرفتند تا پیامبر(صلی الله علیه و آله) را مسموم کنند و آن دو زن پیغمبر (صلی الله علیه و آله) را مسموم و شهید کردند».
وی افزود: رسول خدا از فعالیتهایی که برای قبضه کردن خلافت انجام میگرفت، آگاه بودند؛ از این رو برای پیشگیری از انحراف تصمیم گرفتند سندی مکتوب را برای جانشینی خود به یادگار گذارند تا دیگر هیچ گونه بهانهای وجود نداشته باشد و برای آخرین بار تکلیف امت خود را مشخص کنند.
این کارشناس مذهبی گفت: آخرین فرستاده خداوند در آخرین لحظات عمر پر برکت خود، قلم و کاغذ طلب کردند. عمر فریاد زد و ننگآورترین و پستترین کلمهای که میتوانست بگوید، بر زبانش جاری کرد: «دعوه انّ ا لرّجل لیهجر، حسبنا کتاب الله ؛ رهایش کنید! همانا این مرد هذیان میگوید! کتاب خدا ما را بس است».
حجت الاسلام والمسلمین بهاری بیان کرد: در آن جمع کنار بستر پیامبر ـ که به اصطلاح به عیادت آمده بودند ـ عده ای به حمایت عمر برخاسته، گفتند: « عمر راست میگوید!» عدهای دیگر با آنها مخالفت کردند. نزاع بالا گرفت و پیامبر(صلی الله علیه و آله) به آن بی شرمان فرمودند: « از نزد من خارج شوید که نزاع و درگیری نزد من سزاوار نیست!»
وی افزود: آیا این بود مراعات مقام کسی که قرآن درباره اش می گوید: وَمَا یَنطِقُ عَنِ الْهَوَى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَى؛ (پیامبر) هرگز به هوای نفس خود سخن نمیگوید. سخن او چیزی جز وحی خدا نیست». پس از شهادت رسول خدا در حالی که امیرمؤمنان(علیه السلام) به تدفین پیامبر مشغول بودند، عدهای از سران و سیاستمداران مهاجر و انصار در سقیفه بنی ساعده گردهم آمده، به مجادله و منازعه پرداختند تا جانشین پیامبر را تعیین کنند. در این معرکه عمر با زور و قلدری برای ابی بکر بیعت گرفت و منازعه را به نفع خودشان به پایان رساند .
این کارشناس مذهبی ادامه داد: بدن مطهرحضرت (صلی الله علیه و آله) که عمری در راه اعتلای کلمه توحید تلاش و پیکار و در برابر انواع دشمنیها و دسیسههای مشرکان ایستادگی کرد به خاک سپرده شد و نزد پروردگار خویش آرام گرفت. اما حوادث پس از رحلت ایشان و بیحرمتی به بیت وحی و به شهادت رساندن تنها دخترشان، غصب خلافت و شکافتن فرق نازنین مولای متقیان علی(علیه السلام) و… گویی، آرامش را حتی در آن عالم از حضرت رسول(صلی الله علیه و اله) سلب کرد.