سایر زبان ها

صفحه نخست

سیاسی

بین‌الملل

ورزشی

اجتماعی

اقتصادی

فرهنگی هنری

علمی پزشکی

فیلم و صوت

عکس

استان ها

شهروند خبرنگار

وب‌گردی

سایر بخش‌ها

باشگاه خبرنگاران جوان گزارش می‌دهد؛

بی‌ثباتی در عیالوار‌ترین وزارتخانه کشور؛ دلایل تغییر مکرر سکانداران آموزش و پرورش چیست؟


یکی از عمده‌ترین مشکلات در آموزش و پرورش فارغ از دردهای مزمن آن بی ثباتی در مدیریت است که حتی می‎توان آن را منشا اصلی دیگر خلاها دانست.


به گزارش خبرنگار حوزه آموزش و پرورش گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان، سابقه ورودش به سرزمین ایران به قرن‌ها پیش و به زمان مادها برمی‌گردد، زمانی که بسیاری از تمدن‌های فعلی هنوز برپا نشده بودند، اما آموزش در میان ایرانیان و به بیانی دیگر در میان آریایی‌ها جایگاه ویژه‌ای داشت هرچند در آن زمان اغلب افراد خاص و متمول از نعمت آموزش بهره‌مند بودند، اما به هر روی وجود این سابقه دیرین ارزشمند است.

آموزش شاید در جامعه ایرانی فراز و فرود‌های بسیاری داشته که بسیاری از این تغییر و تحولات هم ناشی از تغییرات ساختاری در فرهنگ، نظام و حکومت بوده است؛ تغییر و تحولات و فراز و فرود‌های نظام تعلیم و تربیت در ایران تمامی نداشت و نخواهد  داشت، اما این تغییر و تحولات باید به چه قیمتی باشد و آیا نظام تعلیم و تربیت را به توفیق می‌رساند یا خیر.

آموزش و پرورش امروزی از چه زمان وارد کشور شد؟

بعد از مکتب‌خانه‌ها اولین مدارس نوین در ایران از دوران محمدشاه قاجار شکل گرفت، زمانی که کشیشی آمریکایی به‌نام پرکینز در ارومیه در سال ۱۲۵۴  هجری قمری مدرسه‌ای بنا کرد که علاوه دروس دانشی مهارت‌هایی نظیر قالی‌باقی و آهنگری هم به کودکان آموزش  می‌داد البته نباید از  تلاش‌ میرزا حسن رشدیه بنیانگذاران مدارس نوین در کشور هم غافل شد اما با توجه به شرایط آن روزگار اقدام وی با شکوه و شکایت های بسیاری مواجه بود.

دارالفنون هم اولین مدرسه ایران به سبک مدارس عالی اروپا بود که  به ابتکار میرزا تقی خان امیرکبیر در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار برای آموزش علوم و فنون جدید در تهران  در در ششم دی ماه ۱۲۳۰ شمسی تأسیس شد.

راه‌اندازی اولین مدرسه دختران در ایران هم به همت بی‌بی خانم استرآبادی به نام «دوشیزگان» در سال ۱۳۲۴ هجری قمری بود هرچند این اقدام جسورانه مخالفان بسیاری در پی داشت.

میانگین ۲ ساله عمر وزارت در آموزش و پرورش 

انقلاب و تغییر و تحولات وابسته به آن در نظام آموزش و پرورش کشور هم تغییراتی را به وجود آورد که ‏ وقوع آن بدیهی بود اما حال که چهار دهه از انقلاب اسلامی ایران می‌گذرد انتظار می‌رود تا اصلی‌ترین نهاد تعلیم و تربیت کشور شرایط مطلوبی داشته باشد، هرچند نگاه به عملکرد این نظام نشان می‌دهد همچنان زخم‌های دیرینه بر پیکر آن وجود دارد و اکنون وزارت آموزش و پرورش صرفاً به گذرگاهی شلوغ و سکوی پرتابی برای وزرای این وزارتخانه تبدیل شده است.

 وزارتخانه ای که طی ۴۰ سال گذشته ۱۴ وزیر به خود دیده است و حالا هم به طور موقتی با سرپرست ادامه می‌دهد تا بار دیگر پانزدهمین وزیر را راهی طبقه چهارم ساختمان شهیدرجایی کند؛ محاسبه‌ای سرانگشتی نشان می‌دهد که عمر تصدی این وزارتخانه به طور میانگین حدود دو سال می‌شود و با این عمر کوتاه سکانداری نمی‌توان انتظار رفع مشکلات بنیادین داشت، اما باید دید دلیل این رفت و آمد متعدد وزرا در وزارتخانه‌ای با حساسیت بالا و جمعیت مخاطب گسترده چیست؟

آنطور که از رفت و آمد وزرا بر می‌آید نشان می‌دهد هموراره وعده‌های دیرین و مشکلات مزمن آموزش و پرورش همچون مشکلات معیشتی و منزلتی و برخی نارسایی‌ها در برنامه درسی و سیاست زدگی موجب تغییر و تحولات در تصدی این وزارتخانه شده، اما سوال اینجاست چرا تاکنون فردی مناسب و شرایطی مساعد برای این وزارتخانه و وزیرش ایجاد نکرده‌اند تا بتوان دردهای مزمن را حداقل به اقتضای امکانات کشور برطرف کرد؟

قادری فر استاد دانشگاه در پاسخ به چرایی تعدد تعویض وزرا در آموزش و پرورش معتقد است که  مرور تغییر وزرا از سال ۱۳۴۳ به بعد نشان می‌دهد وزرای بهداشت بهداشت همگی فوق تخصص و استاد دانشگاه بودند و تحصیل آنها در بهترین دانشگاه‌هی دنیا بوده است اما در مقابل در  آموزش و پرورش  تمام وزرا جز مرحوم شکوهی مدرک دکترای تعلیم و تربیت نداشتند و در رشته‌های دیگری تحصیل کردند.

به دنبال این موضوع فاطمه سعیدی عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات هم به خبرنگار  حوزه آموزش و پرورش گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان، گفت: دولت در انتخاب وزرای وزارتخانه‌های مختلف به ویژه آموزش و پرورش باید دقتی بیشتر داشته باشد و در تعیین آنها به عنوان سکان‌دار یک دستگاه، به مواردی مانند تخصص، تحصیلات دانشگاهی و تجربه دقت کند.

آموزش و پرورش گذرگاهی بی چون و چرا برای وزرا

صندلی‌های لرزان وزارت در آموزش و پرورش موجب شده است تا نه تنها دردی از درد‌های آموزش و پرورش دوا شود بلکه مشکلی دیگر به نام نبود ثبات مدیریتی و عواقب پیرو آن هم در این وزارتخانه وجود داشته باشد که همین عامل باعث می‌شود نه تنها کار وزرا به نتیجه برسد بلکه نگرانی از تزلزل جایگاه و در نهایت این تغییرات کار‌های نیمه تمام بسیاری را روی هم انباشته کند.

موضوعی که چندی پیش مهدی نوید ادهم دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش هم از آن گلایه کرد و معتقد بود یکی از مشکلات اصلی که آموزش و پرورش با آن مواجه است تعدد رفت و آمد وزراست که موجب می‌شود برخی برنامه‌های کاری در این وزارتخانه نیمه تمام بماند.

در ادامه مروری بر سوابق کاری ۱۴ وزیر اخیر آموزش و پرورش داریم که این بررسی نتایج جالبی از تحصیلات، تخصص و مدت زمان فعالیت در پی دارد.

زیرساخت لازم برای مدیریت قوی در آموزش و پرورش چیست؟

کمی تامل در تاریخچه تغییر وزرا طی چهار دهه اخیر نشان می‌دهد به جز معدود افرادی از آنها سایر وزرا مدرک تحصیلی مرتبط با آموزش و پرورش نداشتند هرچند این افراد تجربه کاری قابل ملاحظه‌ای در این وزارتخانه را در کارنامه کاری خود ثبت کردند، اما هیچ کدام مدرک تحصیلی این عرصه را نداشتند.

شاید بتوان یکی از علل رفت و آمد متعدد وزرای آموزش و پرورش را هم همین عامل دانست چرا که آموزش و پرورش به دلیل حساسیت‌های خاص خود و سر و کار داشتن آن با جامعه گسترده انسانی نیاز‌های ویژه‌ای دارد و همواره زیر تیغ نقدهای منصفانه،  جناحی و حتی  گاه نامعقول است بنابراین  تخصص و تجربه گرایی توام با هم در این عرصه  اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند.

مهدی بهلولی کارشناس حوزه تعیم و تربیت درباره علل تغییر مکرر وزرا در آموزش و پرورش و تاثیر تحصیلات بر این موضوع به خبرنگار حوزه آموزش و پرورش گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان،  گفت: اگر وزرای آموزش و پرورش ما مدرک تحصیلی و سابقه کاری مرتبط با آموزش و پرورش داشته باشند و از این نهاد برخاسته باشند بسیار ثمربخش خواهد بود اما در شرایط فعلی بیشتر از اینکه به دنبال وزیری با مدرک مرتبط باشیم باید وزیری داشته باشیم که حق و حقوق آموزش و پرورش را از هیئت دولت و دیگر مراکز قدرت دولت بگیرد یعنی شخصی قدرتمند و توانمند نیاز داریم نه اینکه فردی داشته باشیم تا  به پست وزارت به عنوان سکوی پرتاب نگاه کند.

وی ادامه داد: وزیر نباید فردی باشد که اگر هیئت دولت برایش وزنی در نظر نگرفت کنار رود بلکه باید برای احقاق حقوق این وزارتخانه تلاش کند و این موضوع جز اولویت اصلی انتخاب وزیر باید قرار گیرد. 

 با وجود این شرایط بی شک هیچ کس با تغییرات در آموزش و پرورش مخالف نیست اما مسیر صحیح این تغییر و به ویژه انتخاب مدیر مناسب خلا اساسی است که همواره حس می‌شود و آموزش و پرورش بیش از هر چیزی از نبود مدیری توانمند و کاربلد در عرصه اداره این وزارتخانه عریض و طویل رنج می‌برد، وزراتخانه‌ای که حالا بیم آن می‌رود با انتصاب‌های اخیر و نوع مواجه‌های رسانه‌ای به جای درمان دردهای کهنه اسیر سیاست زدگی بیش از ایام پیشین شود.

انتهای پیام/

تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.
نظرات کاربران
انتشار یافته: ۲۴
در انتظار بررسی: ۰
ناشناس
۱۳:۵۸ ۱۰ تير ۱۳۹۸
دیدم بعضی از اظهار و نظرات منطقی نیست هر شغلی سختی و راحتی دارد اما در زمینه تعلیم و تربیت نسل آینده که فرزندان سرمایه ملی کشور هستن و نقش آموزش وپرورش خیلی مهم است پس باید ساختارهای مهم وبا ارزشی داشته باشد همچون معلم که باید زیاد وبیش از هر چیز بهش توجه داشت کما کشورهای پیشرفته از این رویه برخوردار هستن حالا کارمندان هم باید به این موضوع توجه داشته باشند اساس پیشرفت کشور بر گرفته از آموزش وپرورش است
ناشناس
۱۱:۵۴ ۱۰ تير ۱۳۹۸
آموزش وپرورش قبل ازمدیروزیرخوب بودجه کلان می خواد تازماتی که آموزش وپرورش دراَهم ّ برنامه ریزی های بودجه ای نظام قرارنگیره همین آش است وهمین کاسه است هیچ کس نمی تونه برای این سازمان کاری انجام بده
ناشناس
۱۱:۳۹ ۱۰ تير ۱۳۹۸
آموزش و پرورش چه جور کارمندایی داره که با هیشکی نمیسازن ؟
محمد
۰۸:۴۳ ۱۰ تير ۱۳۹۸
به نظر دلیلش فرار از پرداخت‌هایی میاد که فقط مدتی معطلی اون می‌تونه میلیون‌ها تومان سود عاید دستگاه آموزش و پرورش در رده‌های بالا کند.
ناشناس
۰۷:۲۳ ۱۰ تير ۱۳۹۸
متاسفم برای کسانی که دیدگاهشون در مورد معلمان منفی باشه فاتحه اون جامعه رو باید خوند وقتی معلم سر کلاس هر روز با 35الی 40دانش آموز سر و کار دارد و مشکلات خانوادگی بسیاری از اونها نیز روح و روان معلم را تخریب می کند با هیچ پولی خریدنی نیست معلمی که اگه خودش یه دنیا مشکلات داشته باشد وقتی کلاس رفت همه رابا دیدن بچه ها فراموش میکند آیا با پول جبران می شود همه چیز هم مادی نیست ولی واقعا حقوق معلم ناچیز است چون در نهایت معلم جسمش هیچی روح و روانشم هم تخریب می شود فقط یک معلم درک میکند
ناشناس
۰۱:۴۸ ۱۰ تير ۱۳۹۸
معلم در کشور ما بسيار مظلوم واقع شده
امیری
۲۰:۲۵ ۰۹ تير ۱۳۹۸
واقعا برات متاسفم.
چطوری حساب کتاب کردی و دومین شغل سخت دنیا رو با کارمندی مقایسه کردی؟!!!
معلمی عشق است شغل نیست....
پیمان کریمی
۰۷:۲۲ ۱۰ تير ۱۳۹۸
جناب امیری بچسب به عشقت.شک ندارم درامد دیگه ای هم داری.چون با عشق معلمی نمیشه شکم زن و بچه را سیر کرد.
ناشناس
۲۰:۱۰ ۰۹ تير ۱۳۹۸
معلم ها دلسوز هستند واقعا به این قشر اهمیت دهید خودم معلم نیستم ولی شغل ملمی را دوستدارم
میلاد
۱۴:۲۴ ۰۹ تير ۱۳۹۸
آقا یا خانم ناشناسی که میفرمایید چرا معلمها در تابستان حقوق میگیرند!!آیا تا به حال جرئت کرده اید همین سوال را در مورد اساتید دانشگاه هم بپرسید که از لحاظ کاری هیچ فرقی با معلمان ندارند ولی این کجا و آن کجا.تازه یک معلم ۲۴ ساعت باید در هفته تدریس داشته باشد ولی یک استاد دانشگاه ۱۲ ساعت.من از شما دعوت میکنم بیایید سر کلاس و آن کلاس را یک ساعت در دست (با این بچه های این دوره زمونه که کنترل کردنشون از دست پدر و مادرها در رفته است)داشته باشید و بعد اظهار نظر در مورد این شغل داشته باشید.
ناشناس
۱۴:۰۲ ۰۹ تير ۱۳۹۸
معلم ها ساعت کاری سالانه شون یک سوم مابقی کارمنداس اما حقوق کامل میگیرن
فیروز
۱۳:۵۸ ۰۹ تير ۱۳۹۸
درود
دست اندر کاران می خواست مردم به اموزش و پرورش بدبین باشند و بدبین بشوند که شد.حالا دیگه هنگامش رسیده
ناشناس
۱۳:۱۳ ۰۹ تير ۱۳۹۸
ببینید دنیا برای معلمان چه قرب و عزتی فراهم کرده است. کمترین حقوق را به معلمان میدهد بیشترین انتظار را دارد.
ناشناس
۱۲:۳۱ ۰۹ تير ۱۳۹۸
تا وقتی دولتها آموزش و پرورش را قبول نداشته باشند همین آش و کاسه است
ناشناس
۱۱:۱۹ ۰۹ تير ۱۳۹۸
وزیری نیاز است که بتواند قوانین واسناد موجود را به طور کامل اجرا کند وبودجه ی متناسب با این وزارتخانه را جذب نماید
ناشناس
۱۰:۱۶ ۰۹ تير ۱۳۹۸
چرا معلم ها در ایام تابستان که تعطیل هستند حقوق دریافت می کنند؟ البته در تمام طول سال تقریبا تعطیل هستند. این با هیچی معیاری سازگار نیست.
ناشناس
۱۱:۳۱ ۰۹ تير ۱۳۹۸
چرا از هنر پیشه ها استادان دانشگاه مجری های تلویزیون وغیره چیزی نمی گویی که دستمزد بالا می گیرند وساعت کاری کمی دارند به معلم مانند اینها دستمزد بدهند حقوق تابستان پیشکش نکند توقع داری معلم درتابستان همین حقوق ناچیز را نگیرد این دیدگاه شما مایه تاسفه ساعت کاری معلم دربسیاری از کشورها همین است وحقوق های بسیار بالا می گیرند درایام تعطیل هم حقوق می گیرند
ناشناس
۱۲:۲۸ ۰۹ تير ۱۳۹۸
البته کارمندان دیگر هم سالی یکماه مرخصی با حقوق دارند که هر وقت خواستند استفاده میکنند در ثانی اگر شما معلم بودید میفهمیدید که برای سلامت روان معلم از دست دانش آموزان این تعطیلات لازم است کما اینکه مردمی که دو بچه دارند با آمدن تعطیلات ناراحت میشوند که چه جوری بچه ها را نگه داریم پس تو نگران نباش حقوق و مزایای معلم نصف کارمندان دیگه است
شکوهی
۱۲:۳۳ ۰۹ تير ۱۳۹۸
IQ تو از نو باید متولد بشی!!!
د وم
۱۳:۵۷ ۰۹ تير ۱۳۹۸
اندازه معلمها اززیر چشت داد
ناشناس
۱۴:۰۲ ۰۹ تير ۱۳۹۸
هنگامی که یک معلم فقط 60دقیقه سر کلاس باشد به اندازه ی یک سال یک کارمند کار می کند اما خب فعلا اینجوری شده س دیگه.
ناشناس
۰۹:۵۶ ۰۹ تير ۱۳۹۸
راه حل آموزش و پرورش : امتحانات سراسری انجام شود و کتابها خود آموز شوند . اجباری برای دانش آموزان برای شرکت در کلاس نباشد . این جوری معلمها مجبورن علم شون رو افزایش بدن .
ناشناس
۱۱:۲۵ ۰۹ تير ۱۳۹۸
معام ها کلی تلاش می کنند وکتاب ها را آموزش می دهند اوضاع مساعد نیست خودآموز شدن چه وضعیتی ایجادخواهدکردعلم بسیاری از معلمان متناسب با کتاب های درسی موجود است ولی احساس مسئولیت دانش آموزان محترم بسیار کاهش پیدا کرده است وبا وجود کارهای معلم کلاس های فوق برنامه واستفاده از آموزشگاه های آزاد وغیره باز مشکل دارند
ناشناس
۱۳:۰۵ ۰۹ تير ۱۳۹۸
یعنی معلمها همین دو روز رو که الان میرن سرکار هم دیگه نرن؟