نویسنده کتاب «سیب های سرخ چیدنی» درباره آثار و اشعار خود اظهار داشت: من اشعار پراکنده زیادی دارم که فرصت تدوین و چاپ همه آنها مهیا نشده است؛ در حال حاضر یک کتاب از من به چاپ رسیده و امیدوارم در آینده بتوانم آثار بیشتری به نشر برسانم.
وی که 15 سال است در «رادیو دری» به عنوان تهیه کننده و گوینده فعالیت می کند درباره ارتباط گیری مردم افغانستان با رادیو بیان داشت: در افغانستان شبکه های رادیویی زیادی فعالیت می کند و این رسانه هنوز هم در سرتاسر جهان مخاطبان خاص خودش را دارد؛ در افغانستان اما مخاطبان رادیو ممکن است بیش از دیگر نقاط جهان باشد زیرا هنوز بسیاری از مردم به امکانات اولیه دسترسی ندارند و بنابراین رادیو یکی از مهمترین منابع اطلاع رسانی و ابزاری ویژه برای آنها محسوب می شود.
این شاعر توانمند افغانستانی با گلایه از داد و ستد کمرنگ فرهنگی میان دو کشور ایران و افغانستان عنوان کرد: راه نزدیک شدن دو ملت به یکدیگر دسترسی به آثار هم است اما این مساله به درستی اتفاق نمی افتد؛ اگر می خواهیم دو ملت هرچه بیشتر به هم نزدیک شوند باید به آثار یکدیگر دسترسی داشته باشند؛ آثار نویسندگان ایرانی باید در افغانستان موجود باشد و بالعکس ایرانی ها نیز به آثار افغانستان دسترسی داشته باشند.
سید حکیم بینش افزود: خوشبختانه در جمهوری اسلامی ایران تعداد زیادی از هنرمندان، شاعران و نویسندگان افغانستانی آثار خود را به نشر رسانده اند و این آثار به صورت نسبی در دسترس خوانندگان ایرانی نیز قرار گرفت است اما از داخل افغانستان متاسفانه به ندرت اثری فرهنگی به ایران رسانده می شود و حتی اهالی فرهنگ و ادب نیز به سختی می توانند به آثاری که در افغانستان چاپ می شود دسترسی پیدا می کنند.
وی با اشاره به توجه ویژه «جشنواره شعر فجر» به شعر افغانستان تاکید کرد: سال گذشته بهترین سال برای حضور نویسندگان و شاعران افغانستان بود و شاعران زیادی از ایران و افغانستان به کشورهای یکدیگر رفت و آمد کردند. بسیاری از شاعران ایرانی در سال گذشته به مناطق مختلف افغانستان سفر کردند و همین طور نویسندگان افغانستانی به خوبی در ایران معرفی شدند.
این شاعر افغانستانی اضافه کرد: جشنواره شعر فجر یک گام بسیار مثبت و مهم برای حضور شاعران افغانستان در ایران است؛ در سال گذشته شاعران افغانستان درخشش بسیار خوبی در این جشنواره داشتند و این داد ستد می تواند موجب قرابت بیشتر دو ملت گردد.
بینش گفت: ریشه های دو ملت ایران و افغانستان یکی است و فقط باید اینطور تصور کنیم که یک خانه به دو خانواده تبدیل شده است زیرا میراث دو ملت افغانستان و ایران کاملا مشترک است و ریشه هایمان به یک نقطه بر می گردد.
«سید حکیم بینش»، گوینده و تهیه کننده رادیو و شاعر توانمند افغانستانی در پایان این گفتگو تاکید کرد: قرابت و نزدیکی دو ملت ایران و افغانستان را نباید فقط در حیطه ادبیات را را جستو کنیم؛ تاریخ دو ملت یکی است و اگر به گذشته برگردیم می بینیم که ما کاملا یک خانواده هستیم؛ فعالیت های مشترک ما می تواند در زمینه های مختلف باشد و نباید فقط در حیطه ادبیات خلاصه شود.
انتهای پیام/